Kafka shkruan në një gjermanishte të qartë, pothuajse burokratike, dhe pikërisht kjo qartësi e bën të vështirë. Çdo përkthyes tundohet ta errësojë, ta bëjë më “kafkiane” se ç’është.
Tri parime pune
Ruajmë gjatësinë e fjalisë kur ajo mban frymën e mendimit.
Nuk shpjegojmë atë që teksti lë qëllimisht pa shpjeguar.
E lexojmë humorin si humor, jo si absurd të rëndë.
Gregor Samsa zgjohet dhe mendon për trenin që do të humbasë. Kjo është shakaja më e trishtë e letërsisë moderne, dhe në shqip duhet të mbetet shaka.
Një përkthim i mirë i Kafkës duhet të jetë po aq i qetë sa origjinali — dhe po aq shqetësues.