Romane

Epopeja e malësisë, kënduar në tridhjetë këngë. Fishta i dha vargut të lahutës madhështinë e eposit klasik dhe e bëri historinë e një populli këngë që mund të lexohet si roman. Botim me pajisje të plotë, shënime dhe fjalorth.

Prozat e shkurtra të Migjenit: rrugë, oborre e njerëz të një qyteti verior, parë me një sy që nuk e shmang dot as dhimbjen, as ironinë.

Vargu shqip i lëmuar si gur lumi. Mjeda e solli tingullin e poezisë klasike evropiane në shqip pa e humbur aromën e gjuhës së vendit.

Tregime nga malësia dhe qyteti, ku ligji i vjetër dhe bota e re takohen në heshtje. Një nga gurët e themelit të prozës moderne shqipe.

Rrëfime të gjata si netët e dimrit, ku legjenda, humori dhe malli për vendlindjen thurren me dorën e një tregimtari të rrallë.

Manifesti i Rilindjes: një vështrim i qartë mbi të shkuarën, të tashmen dhe të ardhmen e një vendi, i shkruar si program dhe si shpresë.

Satira e mprehtë e Konicës, një hetim i rremë që zbulon gjëra shumë të vërteta. Proza e tij mbetet model elegance dhe ironie në shqip.